لحاف بتنی، محفظه ژئوتكستايل بسيار بزرگ از جنس پلي پروپيلن و پر شده با خاك يا ماسه است كه ازژئوتكستايل هاي بافته با مقاومت بالا ساخته شده اند.در بعضي مواقع با قطرها و عرض هاي كم از ژئوتكستايل هاي نبافته هم استفاده مي شود.

لحاف بتنی، مصالح سيلتي و ماسه اي را ضمن زهكشي آب درون آنها باقي مي گذارد.لحاف بتنی ها طوري دوخته شده اند كه توانايي مقاومت در برابر اعمال فشار پمپاژ بالا را دارند وعموماً درآب هاي تا عمق 15 متري نصب مي شود.

نكات اجرايي اصلي لحاف بتنی در ارتباط با پر كردن، تخليه و مهاربندي آنها است. هم اكنون تجربيات بيشتري درزمينه پر كردن ژئودايك ها فراهم شده است. روش مهاربندي لحاف بتنی بستگي به محيط پر شدن و نيروهاي خارجي دارد.

هنگامي كه فشار آب بالا مي رود تيوب به شكل رول در مي آيد. نيروهاي اصطكاكي بستگي به ناهمواري بستر،سختي ژئوسنتتيك ها و فشار داخلي دارد. شكل طولي لحاف بتنی نيز پارامتر مهم در طراحي است. شكل زيگزاك

نسبت به لحاف بتنی هايي كه مستقيم چيده شده اند از پايداري بيشتري برخوردار است. شكل زيگزاگ مي تواند درمرحله توليد لحاف بتنی ايجاد شود. ارتفاع و شكل عرضي يك تيوب بستگي به خصوصيات مصالح ژئوسنتتيكي،فشار خارجي و فشار داخلي دارد. افزايش فشار داخلي منجر به افزايش ارتفاع لحاف بتنی مي شود در واقع افزايش فشار داخلي به دليل افزايش حجم، ناشي از مخلوط ماسه و آب خود به خود باعث افزايش ارتفاع و ضخامت لحاف بتنی مي گردد.

بنابراين با ايجاد تنش هاي كششي بالا در ژئوسنتتيك و اصطكاك پايين بستر اين مساله امكان پذيرخواهد بود مهار بندي مستحكم تري نياز است.تيوب هاي قرار گرفته در زير جريان آب كه به عنوان يك سد عمل مي كنند به دليل ارتفاع سقوط بالايي كه دارند،خطري از لحاظ جابجايي و ارتعاش ندارند.

در اغلب موارد بستن تيوب ها توسط كابل بر روي زمين هاي اطراف، مهاربندي مناسبي را براي تيوب ها ايجاد مي كند. در حالتي كه تيوب ها بر روي كف قرار مي گيرند، خطر نشست بخصوص براي تيوب هاي با فشار داخلي وجود خواهدداشت. اين تاثير مي تواند با اضافه كردن لايه هاي ژئوسنتتيك به تيوب بر طرف مي شود اين لايه ها بايد به طورصحيح به خاك متصل گردند.

-مزاياي استفاده از سيستم لحاف بتنی

استفاده از سيستم لحاف بتنی به طور كلي همه مزاياي يك محصول ژئوسنتتيك را به همراه دارد وعلاوه بر آن به طورخاص مزاياي زير را نيز دارا مي باشد:

– حداقل تاثير در محيط زيست، در عين اينكه كاربردي بهينه براي مواد لايروبي را فراهم مي كند.

– ژئوتكستايل تيوب ها جايگزيني مقرون به صرفه در مقايسه با سازه ها و روش هاي سنتي مهندسي ساحلي

دريايي هستند.

– جهت اجراي آن ها نياز به بستر خشك نمي باشد ودر زيرآب نيز مي توان آن را نصب كرد.

– كاهش زمان اجراي پروژه هاي رودخانه اي ودريايي

 

-كاربردهاي سيستم لحاف بتنی

لحاف بتنی در كارهاي ساحلي ، كاربردهاي متنوع و روبه رشدي دارد كه مهمترين آن ها عبارتند از:

– احداث موج شكن با لحاف بتنی.

– محافظت از سواحل رودخانه ودريا با لحاف بتنی.

– استحصال زمين از دريا بالحاف بتنی.

– احداث دايك هاي جزرومدي و جتي ها.

– مغزه تپه هاي ماسه اي كنار دريا.

– ايجاد wetland بالحاف بتنی.

– ايجاد سازه هاي زيرآبي با لحاف بتنی.

-روش نصب لحاف بتنی

لحاف بتنی يك تيوب ساخته شده از ژئوتكستايل نفوذپذير در برابر آب ولي نگهدارنده خاك است و مي تواندتوسط ماسه يا مصالح لايروبي شده پر شود. قطر و طول آن براي هر پروژه مشخص مي شود و بر اساس امكانات نصب و شرايط سايت انتخاب مي گردد.

لحاف بتنی  به صورت پيش ساخته و خالي به سايت منتقل مي شوند. دهانه هاي ورودي و خروجي به ترتيب و با فاصله در طول لحاف بتنی قرار دارند. تيوب با استفاده از مصالح لايروبي كه به صورت مخلوطي از آب وخاك مي باشد معمولاً دوغابي با نسبت 1 خاك به 4 آب و با استفاده از يك پمپ مكنده، پر مي شود. انتخاب ژئوتكستايل به طور اساسي وابسته به مشخصات مصالح پر كننده است . تيوب شكل مطلوب خود را هنگاميكه در حدود 80 درصد آن پر شده بدست مي آورد. درجه بالاتر پر شدگي امكان پذير است ولي باعث كاهش نيروي مقاوم اصطكاكي بين تيوب ها خواهد شد.