خاک های رسی اشباع برای تکمیل فرایند نشست تحکیمی خود تحت بارگذاری، نیاز به زمان زیادی برای خروج آب حفره ای دارند که ممکن است چندین سال نیز به طول انجامد. تا زمانیکه نشست تحکیمی رس اشباع به انجام نرسیده باشد، احداث ابنیه بر روی آن امکان پذیر نیست زیرا سازه همواره با خطر ناپایداری و نشست های زیاد بستر مواجه است.

یک راه حل موثر برای حل این مشکل، تسریع فرایند زهکشی و تحکیم این خاک هاست. استفاده از زهکش های قائم ژئوسنتتیکی که در شبکه ای منظم و تا عمق مورد نیاز در خاک کوبیده می شوند، راهکار مهندسی نوینی است که مدت فرایند زهکشی (خروج آب) و تحکیم خاک را از چندین سال به چند ماه کاهش می دهد.

زهکش های قائم ژئوسنتتیکی نسبت به راه کارهای سنتی مانند ایجاد چاه های ماسه ای، هم از نظر اقتصادی و هم به لحاظ راندمان زهکشی برتری چشمگیری دارند.

زیرا زهکش های ژئوسنتتیکی را می توان در فواصل بسیار نزدیک به هم نیز نصب نمود که در اثر آن، با کوتاه شدن مسیر حرکت آب درون خاک، سرعت زهکشی و تحکیم خاک به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.

ساختار زهکش های قائم ژئوسنتتیکی

زهکش های قائم, ژئوکامپوزیت های متشکل از ژئونت و ژئوتکستایل هستند که بصورت نوارهایی به عرض حدود 5 سانتیمتر تولید می شوند. این ژئوکامپوزیت ها که با نام PVD شناخته می شوند، زهکشی بسیار خوبی را برای ناحیه مویینگی خاک های رسی فراهم می کنند.

بدین ترتیب هسته ژئونت بعنوان زهکش و لایه ژئوتکستایل پیرامونی بعنوان محافظ، جداکننده و فیلتر عمل می کند. ژئوتکستایل با نگهداری ذرات خاک درپشت خود، آب را به درون ژئونت هدایت کرده، و آب باحرکت درون ژئونت به سطح رفته و از درون خاک خارج می شود.

نصب زهکش های قائم

نصب زهکش های قائم با استفاده از ماشین های حفار هیدرولیکی با فشار تقریبی 12 تن صورت می گیرد. ماشین حفار در نقاط تعیین شده، نوار زهکش را به همراه یک لوله فولادی که نقش محافظ و پیشرانه را دارد، تا عمق مورد نیاز به درون خاک هدایت کرده و سپس با بیرون آوردن لوله، زهکش در محل باقی مانده و قطع می گردد.